عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ الْجِنُّ عَلَى ثَلَاثَةِ أَجْزَاءٍ فَجُزْءٌ مَعَ الْمَلَائِكَةِ وَ جُزْءٌ يَطِيرُونَ فِي الْهَوَاءِ وَ جُزْءٌ كِلَابٌ وَ حَيَّاتٌ وَ الْإِنْسُ عَلَى ثَلَاثَةِ أَجْزَاءٍ فَجُزْءٌ تَحْتَ ظِلِّ الْعَرْشِ يَوْمَ لَا ظِلَّ إِلَّا ظِلُّهُ وَ جُزْءٌ عَلَيْهِمُ الْحِسَابُ وَ الْعَذَابُ وَ جُزْءٌ وُجُوهُهُمْ وُجُوهُ الْآدَمِيِّينَ وَ قُلُوبُهُمْ قُلُوبُ الشَّيَاطِين‏

امام صادق (ع) فرمود: اجنّه سه دسته‏ اند: دسته ‏اى با فرشتگان هستند و دسته‏ اى در هوا پرواز مى‏ كنند و دسته ‏اى سگ‏ها و مارها هستند. و انسان‏ها نيز سه دسته‏ اند: دسته ‏اى زير سايه عرش قرار مى‏ گيرند: در آن روزى كه سايه ‏اى جز سايه آن نيست و دسته ‏اى هستند كه حساب و عذاب دارند و دسته ‏اى هستند كه صورت‏هايشان صورت آدمى است ولى دل‏هايشان دل‏هاى شياطين است.

منبع:

الخصال، ج‏1، ص: 154باب خصلتهاي سه گانه