قتل صبر آن است كه انساني يا حيواني را بسته نگهدارند و بكشند . در حديث است كه پيامبر صلي الله عليه و آله كسي را اينگونه نكشت و از اين گونه كشتن چهار پايان نهي شده است ، يعني اينكه جانداري را زنده نگهدارند و آن قدر به او ضربه بزنند تا بميرد . (1041) به شهداء و اسيراني كه كشته مي شوند نيز « مصبور » گفته مي شود . در مورد حيواناتي كه زجزكش مي شوند نيز به كار مي رود . (1042)از مظلوميت سيدالشهداء (ع) و قساوت كوفيان يكي هم آن بود كه حسين بن علي عليهما السلام را در حالي كه هنوز رمق دربدن داشت ، مورد ضربه هاي شمشير و نيزه قرار دادند . امام سجاد (ع) بعنوان افشاگري از ستم يزيديان ، در خطبه اي كه در كوفه در حال اسارت خواند و خود را به مردم فريب خورده و به خواب سياسي رفته معرفي كرد ، از جمله فرمود : « اَنَا ابنُ مَن قُتِلَ صَبْرا وَ كفي بِذلِك فَخرا » (1043) من پسر كسي هستم كه به « قتل صبر » كشته شد و همين افتخار مرا بس! در مورد مسلم بن عقيل نيز در تاريخ آمده است كه ابن زياد او را به « قتل صبر » كشت .

منبع:

فرهنگ عاشورا،جوادمحدثي حرف ق