ناراحتى و رنج و بيمارى او هفت سال و به روايتى هيجده سال طول كشيد و كار بجائى رسيد كه حتى نزديكترين ياران و اصحابش او را ترك گفتند ، تنها همسرش بود كه در وفادارى نسبت به ايوب استقامت به خرج داد . 

نخستين و مهمترين نعمت الهى كه عافيت و بهبودى و سلامت بود به ايوب بازگشت ، نوبت بازگشت مواهب و نعمتهاى ديگر رسيد ، و در اين زمينه قرآن مى‏گويد : ما خانواده‏اش را به او بخشيديم ( و وهبنا له اهله ) . 
و همانند آنها را با آنها قرار داديم 

پس از پايان آزمون هاي متعدد و مستمر خداوند بر حضرت ايوب(ع) و صبر و استقامت ايشان و خانواده اش در برابر آن، دوران بازگشت نعمتها دميدن گرفت. خداوند هدف بازگشت مواهب را دو چيز مى‏ شمرد: يكى «رحمت الهى بر او» كه جنبه فردى دارد، و در حقيقت پاداش و جائزه ‏اى است كه از سوى خداوند به اين بنده صابر و شكيبا اعطاء شد و ديگري «درس عبرتى به همه صاحبان عقل و هوش در تمام طول تاريخ» تا در مشكلات و حوادث سخت، رشته صبر و شكيبايى را از دست ندهند، و همواره به رحمت الهى اميدوار باشند.