با کشته شدن حضرت علي(ع) آخرين بارقه‏ي تقوي در دل زمامداران نيز خاموش شد از آن پس زمام مسلمانان در دست معاويه و حاکمان او قرار گرفت و هر سال بلکه سالي چند نوبت دستور مي‏رسيد بنگريد دوستان ابوتراب کيانند نام آنان را از ديوان وظيفه بگيران حدف کنيد. ببينيد دوستان عثمان و معاويه کيانند. بر عطاي آنان بيفزاييد اين خطبه را که پسر زياد پس از آمدن به کوفه خواند، زيرا نشان دهنده‏ي اين حقيقت است: «يزيد مرا مأمور کرده است بر فرمانبرداران شما نکويي کنم و بر آنان سخت نگيرم. شمشير و تازيانه‏ي من بر سر کسي است که فرمان مرا نبرد. بهتر است که هر يک از شما پرواي خود را داشته باشيد.».