لعن وسب حضرت علي (ع)، شصت سال تمام بر فراز منابر و در مجالس و وعظ و خطابه و درس و حديث، درميان خطبا و محدثان وابسته به دستگاه معاويه ادامه داشت و به حدي مؤثر افتاد که مي‏گويند روزي حجاج به مردي تندي کرد و با او به خشونت سخن گفت و او که فردي از قبيله‏ي بني أزد بود رو به حجاج کرد و گفت: اي امير! با ما اين طور سخن مگو؛ ما داراي فضيلتهايي هستيم. حجاج از فضايل او پرسيد و او در پاسخ گفت: يکي از فضايل ما اين است که اگر کسي بخواهد با ما وصلت کند نخست از او مي‏پرسيم که آيا ابوتراب را دوست دارد يا نه! اگر کوچکترين علاقه‏اي به او داشته باشد هرگز با او وصلت نمي کنيم. عدوات ما با خاندان علي به حدي است که در قبيله‏ي ما مردي پيدا نمي شود که نام او حسن يا حسين باشد، و دختري نيست که نام او فاطمه باشد. اگر به يکي از افراد قبيله‏ي ما گفته شود که از علي بيزاري بجويد فوراً از فرزندان او نيز بيزاري مي‏جويد.