ج. اگر عاجز از ركوع و سجود است به جهت خوف ضرر، اگر چه جلوسى باشد و فقط متمكّن از قيام است، اكتفا به قيام و ايماء كه متمكن از غير اين‌ها نيست مى‌نمايد؛ و اگر متمكن از قيام نيست هر چند با تكيه بر چيزى، نشسته نماز مى‌خواند و براى ركوع و سجود، ايما و اشاره مى‌كند و در صورت عدم تمكّن از جلوس، نوبت به صلاة استلقاءً (نماز به پشت خوابيده) و با ايماء مى‌رسد وگرنه، اضطجاع (خوابيدن به پهلو) با ايماء وظيفه‌ى اوست.
پي نوشت :
استفتاءات ( آيت الله بهجت )؛ ج 2 ، احكام نماز ، افعال نماز ، ركوع ، س 2065.