آنجايى كه امر به معروف و نهى از منكر اثر نمي‏كند، وظيفه چيست؟
اولاً: اگر شخص ديگرى با بيان بهترى بگو يد اثر مي‏كند، از او بخواهيد كه اين كار را انجام دهد. هنگامى كه خداوند به حضرت موسى دستور داد نزد فرعون برود و او را ارشاد كند، موسى (عليه السلام ) از خداوند خواست كه برادرش هارون كه بيان بهترى دارد را همراه او بفرستد. «و أخى هارون هو أفصحُ منّى لِساناً فَارسله مَعى»(سوره قصص، آيه 34)
ثانياً: گاهى با يكبار گفتن اثر نميكند، امّا با تكرار اثر مي‏كند، آن هم با بيان‏ هاى گوناگون. چنانكه چوب سخت با يك ضربه تبر شكسته نمي‏شود، تكرار لازم است. قرآن مي‏فرمايد: ما مطالب خود را در قالب‏هاى گوناگون بيان كرديم تا شايد اثر كند. «لقد صَرّفنا فى هذا القرآن»( سوره اسراء، آيه 41)
ثالثاً: ممكن است شيوه ما صحيح نبوده كه اثر نكرده است. چون امر به معروف و نهى از منكر شرايط و اصولى دارد و با هر منكر بايد به گو نه‏اى متناسب برخورد كرد؛
گاهى گرد و غبار روى لباس شما مي ‏نشيند و گاهى دوده. غبار با ضربه محكمى كه بر لباس مى‏زنيد برطرف مى‏شود، امّا اگر همين ضربه را به دوده بزنيد، هم دستتان سياه مى‏شود و هم دوده به لباس فرو مي‏رود. برطرف كردن دوده با فوت است و برطرف كردن غبار با ضربه. پس هر منكرى را بايد به گونه‏اى خاص برطرف كرد.
چنانكه قرآن مي‏فرمايد: «واتوا البيوت من أبوابها»( سوره بقره، آيه 189) يعنى هر خانه‏اى را بايد از راهش وارد شد.
رابعاً: براى بازداشتن مردم از فساد بايد راه‏هاى حلال را به روى آنان باز كرد. حضرت لوط (عليه السلام) هنگامى كه ديد مردم به مهمانانش، سو ء قصد دارند فرمود: من حاضرم دخترانم را به ازدواج شما در آورم تا شما دست از مهمانان من برداريد. من راه حلال را براى شما باز مي‏كنم تا شما به گناه گرفتار نشويد. «هؤلاء بَناتى هُنّ أطهرلكم فاتّقوا اللّه و لا تخزونى فى ضَيفى»( سوره هود، آيه 78)

منبع:

كتاب تمثيلات حجه الاسلام قرائتي