قرآن مي فرمايد : (لِكَيلا تَأسوا علي ما فاتكم و لا تفرحوا بما آتاكم ) "1". آن گونه باشيد كه اگر چيزي را از دست داديد، تأسف نخوريد و اگر چيزي به شما دادند،شاد نشويد.راستي آيا مي شود انسان اينگونه متعادل باشد كه دادن ها و گرفتن ها در او اثري نگذارد؟ كارمند بانك، يك روز مسئول دريافت پول مردم مي شود و روز ديگر مسئول پرداخت پول به مردم مي شود.نه آن روزي كه پول مي گيرد خوشحال است و نه آن روزي كه مي پردازد ، ناراحت.زيرا او مي داند هر دو روز ، امانتداري بيش نبوده است .مثالي ديگر: براي لاستيك تراكتور ، حركت در زمين هموار و غير هموار يكسان است، ولي براي لاستيك دوچرخه ، تفاوت دارد. نشستن و برخاستن يك گنجشك،روي شاخه گل اثر مي گذارد ولي روي درخت تنومند ، اثر چنداني ندارد .آري ، انسان هاي بزرگ به خاطر سعه صدري كه دارند ، مسايل جزئي در روح آنان اثر چنداني ندارد.امام حسين عليه السلام ظهر عاشورا در برابر دهها تير كه به سويش رها شد و دهها داغي كه ديد، نمازِ با حال وخشوعي خواند ، در حالي كه كوچك ترين حركت ، ما را از نماز يا خشوع باز مي دارد .

منابع:

1- سوره حديد ، آيه 23

(كتاب پرسش هاي مهم پاسخ هاي كوتاه.حجه الاسلام قرائتي سوال13)