شخصى سفيه (كه گاهگاهى هم حالت جنون پيدا مى‏ كند) با زنى ازدواج كرده و زن در خانه آن مرد زندگى كرده و دو فرزند از او پيدا كرده است، اكنون دوازده سال است كه آن زن از خانه او بيرون رفته و به هيچ عنوان راضى نمى‏ شود به خانه او برگردد و زندگى كند و مدّعى طلاق است. آيا إجازه مى‏ فرمائيد زن را طلاق دهند؟ و تكليف مهريّه زن از چه قرار است؟ لازم به تذكّر است كه مرد نامبرده قبل از ازدواج هم همين حالت را داشته است.

اگر زن عيب مرد را مى ‏دانسته و با اين حال إقدام به ازدواج كرده تا مرد به اختيار او را طلاق ندهد زوجيّت باقى است و در هر حال مهريّه خود را حقّ دارد.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، ازدواج و مسائل مربوط به آن، عيب در زوجين، س 18