بين برخي خانواده‏ها تصور نادرستي وجود دارد كه چون اعضاي خانواده با هم محرم هستند، هيچ گونه محدوديتي از جهت پوشش وجود ندارد و اعضاي خانواده مي‏توانند به تمام بدن همديگر نگاه كنند.

بين تمام افراد خانواده، فقط زن و شوهر، هيچ گونه محدوديتي در ديدن اعضاي بدن هم ندارند و بر بقيه‏ي اعضا واجب شرعي است كه از نگريستن به مواضع خاص بدن ديگري بپرهيزند.
به جز مواضع خاص بدن كه پوشاندن آن‏ها از فرزند بر مادر واجب است، توصيه مي‏شود قسمت‏هاي تحريك كننده‏ي بدن نيز پوشانده شود. اين مسأله درباره‏ي پدر و دختر نيز صادق است.
گاهي پوشش در حد مناسبي است؛ اما نوع آن، بدن‏نما يا چسبان و تنگ است كه مي‏تواند آثار سويي بر كودك داشته باشد.
مسأله‏ي پوشش نامناسب مادر يا پدر براي پسر يا دختر از 6 سالگي به بعد، اهميت ويژه‏اي مي‏يابد؛ زيرا ممكن است سبب بلوغ زودرس شود و زمينه‏ي انحراف جنسي كودك را در دوران نوجواني فراهم سازد.
بايد توجه داشت كه اين مسأله با دستور دين مقدس اسلام مبني بر آراستن زن براي مرد و داشتن پوشش باز براي همديگر منافاتي ندارد و مخصوص خلوت زن و مرد يا عدم حضور كودك است.

منبع:

كتاب نسيم مهرج1.حسين دهنوي.ص144-145