آيا انسان مى‏تواند در برخورد با افراد وسواسى (از جمله همسر) قسم دروغ ياد كند؟ مثلا "دستگيره در" اصلا نجس نبوده و ما دست خود را به آن زده‏ايم و بعدا ايشان از ما بپرسد: "آيا دستت را آب كشيدى؟" و ما در جواب براى جلوگيرى از آب كشيدن بى‏مورد چيزهاى ديگر، به دروغ قسم يادكنيم كه دستمان را آب كشيده‏ايم!‏
قسم دروغ جايز نيست، ولى سعى كند طورى قسم ياد كند كه دروغ نباشد مثل اينكه قسم بخورد كه نجس نيست.
پي نوشت :
امام خميني(ره)، استفتائات، ج1، طهارت، نجاسات و احكام آن، س 299