امّا درباره اين كه چرا اين نام بر يكى از ماه‏هاى سال، گذاشته شده است، زمخشرى (م 528 ق) گويد:   

اگر پرسى: «چرا ماه رمضان را به اين نام ناميده‏اند؟»، گويم: روزه در ماه رمضان، عبادتى ديرين است، و گويا عرب‏ها اين نام را به خاطر داغ شدنشان از حرارت گرسنگى و چشيدن سختى آن، نهاده‏اند، همچنان كه به آن «ناتق (رنج‏آور)» هم گفته‏اند؛ چون سختى روزه، آنان را به رنج و زحمت مى‏افكند .   

و گفته‏اند: چون نام ماه‏ها را از زبان قديم نقل كرده‏اند، آنها را با زمان‏هايى كه در آنها قرار داشتند، ناميده‏اند و اين ماه، در روزهاى گرم و داغ بوده است .    

شمارى از روايات، اين نامگذارى را به سبب نقشى دانسته‏اند كه ماه رمضان در پاكسازى آئينه جان از آلودگى‏هاى گناهان و پاكسازى روان از زنگار خطاها دارد. از پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله  روايت است: إنّما سُمِّيَ رَمَضانُ؛ لِأَ نَّهُ يُرمِضُ الذُّنوبَ؛‌ اين ماه را رمضان ناميده‏اند: چون گناهان را مى‏زدايد.

اين وجه در نامگذارى، از يك سو با ريشه لغوىِ «رمضان» و از سوى ديگر با بركات، ره‌آوردها و آثار آن، هماهنگ و متناسب است .    

شمارى از روايات، اين نامگذارى را به سبب نقشى دانسته‏اند كه ماه رمضان در پاكسازى آئينه جان از آلودگى‏هاى گناهان و پاكسازى روان از زنگار خطاها دارد.

منبع:

كتاب ماه خدا، محمدي ري شهري، ج 1، ص 14.