ماه رمضان در كلام امام خميني(ره) :
ماه رمضان و مهماني خداوند: ضيافت خدا يك شعبه اش روزه است و يك امر مهمش كه مائده غيبي و آسماني است قرآن است؛ در ضيافت خدا، ماه شعبان براي مهياكردن اين افراد است اولش مناجات شعبانيه است.(1)
رمضان در كلام استاد شهيد مطهري :
با روزه گرفتن قرار است كه انسانها اصلاح شوند.
بستن دهان از غذاي حلال براي اين است كه انسان در آن سي روز تمرين كند كه زبان خود را از گفتار حرام ببندد، غيبت نكند، دروغ نگويد، فحش ندهد.(2)
رمضان در كلام آيتاللهالعظمي جوادي آملي :
برخي تناسب نزول قرآن و روزه را چنين ترسيم كردهاند: چون قرآن كه بزرگترين آيات ربوبي است در اين ماه نازل شد، روزه كه بزرگترين آيات عبادي است در اين ماه واجب شد.
كمخوري و رعايت اعتدال از بهترين راههاي طي مسير كمال است، چنانكه پرخوري از بزرگترين موانع كمال به شمار ميآيد. ممكن نيست انسان به صرف درس خواندن و پرداختن به يك سلسله الفاظ و نقوش مكتوب و امواج ملفوظ به نورانيت علم كه امري ماوراي طبيعي و مجرد است راه يابد، زيرا محال است امري مادي موجب پيدايش امري مجرد شود.
معلم حقيقي نه كتاب نويس است و نه گوينده. كتاب و استاد و درس، همگي معدات و مقدمات خوبي براي تحقق يافتن علم اند. عمده سالك بودن، كمخوري و دوري از پرخوري و بدخوري است كه انسان را به مشاهده ملكوت عالم ميرساند.
ـ اهل سير و سلوك حسابها را از ماه مبارك رمضان تا ماه مبارك بعد بررسي ميكنند؛ كه ماه مبارك گذشته چه درجهاي داشته و امسال در چه درجهاي هستند.(3)
رمضان در كلام علامه طباطبايي :
تقوا تنها از راه روزه و خودداري از شهوات به دست ميآيد.
تلبس و اشتغال به روزه براي اظهار كبريايي حق تعالي است.(4)
منبع:
1. صحيفه نور، ج 13، ص 30-31
2. مطهري، مجموعه آثار، ج23، صص108-109
3.تسنيم، ج9، ص 294-327
4.تفسير الميزان،ج2، ص 9-10