امامان شيعه در شرايط مختلف اجتماعي طبق تكليف عمل مي‌كردند و در اين راه هيچ چيز نمي‌توانست آنها را از آن منع كند. حادثه عاشورا نيز يكي از جلوه‌هاي بارز عمل به وظيفه بود و اين را امام حسين (ع) و خاندان و اصحاب او در كردار و گفتار به اثبات رساندند.
حضرت وقتي مي‌خواست از مكّه به سوي كوفه خارج شود، در جواب ابن عباس كه او را از رفتن به سوي عراق برحذر مي‌داشت‌، فرمود:«با آن كه مي‌دانم تو از روي خيرخواهي و شفقت چنين مي‌گويي‌، اما من تصميم خود را گرفته‌ام‌».
وقتي دو نفر از سوي والي مكّه برايش امان نامه آوردند تا از ادامه سفر خودداري‌كند به آنها فرمود: «در خواب پيامبر خدا را ديدم‌، به‌چيزي فرمان يافتم كه به‌سوي آن خواهم رفت چه زيانم باشد چه سودم‌».

منبع:

پيام‌هاي عاشورا از زبان عاشوراييان‌ /سيد مجتبي غيوري نجف آبادي‌