چگونه افراد متعصبي چون جاحظ وابن تيميه خواسته اند فضيلت ليلة المبيت راازبين ببرند؟
فداکاري امير مؤمنان (ع) در شبي که خانهي پيامبر (ص) از طرف آدمکشان قريش محاصره شده بود امري نيست که بتوان آن را انکار کرد و يا کوچک شمرد. خداوند براي اينکه به اين رويداد تاريخي رنگ ابدي و جاوداني بخشد درقرآن مجيد (سورهي بقره، آيهي 207) از آن ياد کرده است و مفسران بزرگ نيز در تفسير آيهي مربوط به اين واقعه به نزول آن در شأن حضرت علي (ع) اشاره کردهاند. ولي افرادي که برديده، پرده و در دل، تعصب و بغض به حضرت علي (ع) دارند به دست و پا افتادهاند تا اين فضيلت بزرگ تاريخي را چنان تفسير کنند که از عظمت فداکاري آن حضرت بکاهند.
جاحظ، يکي از دانشمندان معروف اهل تسنن، چنين مينويسد:هرگز نميتوان خوابيدن علي در بستر پيامبر را اطاعت و فضيلت بزرگ شمرد، زيرا پيامبر به او اطمينان داده بود که اگر در جايگاه او بخوابد آسيبي به او نخواهد رسيد.
پس از وي، ابن تيميهي دمشقي به اين مطلب افزوده است که: علي از طريق ديگر نيز ميدانست که کشته نمي شود، زيرا پيامبر به وي گفته بود که فراد در محل معيني از مکه اعلام کند که هرکس نزد محمد امانتي دارد بيايد و باز گيرد.علي از مأموريتي که پيامبر به وي داد به خوبي دريافت که اگر در بستر آن حضرت بخوبد آسيبي به وي نخواهد رسيد و جان به سلامت خواهد برد.
منبع:
فروغ ولايت آيت الله سبحاني ص51