همين كه محمد (ص) از اين جهان رخت بربست، همين كه اسلام از مرز جزيره فراتر رفت، همين كه مردم غيرعرب با خوي و خصلت غير قبيله ‏اي اين دين را پذيرفتند همين كه درآمدهاي سرشار به مدينه سرازير شد ، و سران مسلمانان از درگيري در ميدان جنگ به تن آساني در كاخ و سرگرمي در كشت و باغ و مزرعه پرداختند، نشانه ‏هاي آن اشرافيت فراموش شده به تدريج پديد آمد . بلكه مي ‏توان گفت نشانه ‏هاي آن بلافاصله پس از مرگ پيغمبر ديده شد. قريش كه پرستش بتان را هنگامي رها كرد كه سپاهيان مدينه را پشت دروازه‏ ي مكه ديد، مي ‏خواست در حكومت تازه رئيس و فرمانروا باشد، در صورتي كه مدينه چون پيغمبر را به سوي خود خواند و او را ياري كرده بود و با كوشش مردم اين شهر مسلماني به عربستان و از جمله به مكه راه يافت سهم بيشتري مي‏ خواست.