در روايت آمده است: «بينوايي به امام رضا (عليه السلام) عرض كرد: به اندازه مروت و جوانمردي ات به من مالي بده. 

امام عليه السلام فرمود: اين مقدار در توانم نيست.

مرد بينوا دريافت كه در نحوه درخواست، دچار خطا شده، لذا اين بار گفت: به اندازه جوانمردي من، به من عطا كن. 

امام رضا عليه السلام فرمود: در اين صورت باشد. آنگاه به يكي از ياران فرمود دويست دينار به او بدهند.»

منبع: 

پيشوايان هدايت، ج 10، ص 29 به نقل از مناقب آل ابي طالب 39/4.