در واقع، اين دوران از دو زاويه به فرايند حادثه کربلا کمک کرد:از يک سو، ستم ها،قتل ها و غارت ها، بدعت ها و دين ستيزى هاى معاويه، شکل گيرى ماجراى عاشوراى سال 61 هجرى را براى امويان و انتقام آنان از اسلام آسان مى کرد.خلاف کارى ها، بدعت ها و حوادث سخت و دردناک دوران معاويه فراوان است که عمده آن ها عبارتند از:

1. نقض صلح نامه امام حسن(ع)

2. نصب منافقان در پست هاي حساس

3. بستر سازي هاي فرهنگي همچون: جلوگيري از تفسير قرآن، ترويج مذهب جبر،تحريم ذکر فضائل حضرت علي(ع) و سب و دشنام به ايشان،به شهادت رساندن امام مجتبي(ع)و کشتن شيعيان اهل بيت(ع) به بهانه هاي مختلف، تنگاهاي اقتصادي، بدعت ها و....

از سوى ديگر حوادث دوران او، به ويژه زمينه سازى براى خلافت فرزند فاسدش يزيد،عکس العمل شديدى را از سوى مسلمانان به ويژه اهل بيت رسول خدا(صلى الله عليه وآله) به رهبرى امام حسين(عليه السلام) به همراه داشت.

اين عکس العمل ها با شروع خلافت يزيد و اصرار او براى بيعت گرفتن از همه مسلمين و رسميّت بخشيدن به همه خلاف کارى هايش شديدتر شد;تا آن جا که ـ در پى يک سلسله حوادث ـ به عاشوراى سال 61 منتهى گرديد.

منبع:

(1).معاوية بن ابى سفيان بن حرب بن اميّة بن عبد شمس.

کتاب عاشورا ريشه ها، انگيزه ها، رويدادها، پيامدها، زير نظر آيت الله مکارم شيرازي، ص161.