مسلم بن عقيل بن ابى طالب ، از ياران على (ع )، حسن (ع ) وحسين (ع) اسـت . وى بـا رقـيـه ، دخـتـر امـام على (ع )، ازدواج كـرد؛ و در جـنـگ صـفـيـن ، هـمـراه حسن و حسين (ع ) و عبدالله بن جعفرفـرمـانـدهـى جـنـاح راسـت سـپـاه امـيـرمـؤ مـنـان (ع ) را عـهـده داربود.خـويـى گـويـد:(بـزرگـى و عـظـمـت مـسـلم بـن عـقـيـل بـالاتـر از آن اسـت كـه بـه وصـف درآيـد. وى در جـنـگ صـفين فـرمـانـده جـنـاح راسـت سـپـاه امـيـرمـؤ مـنـان (ع ) بـوده اسـت...).بر اين اساس ، بعيد مى نمايد آن طورى كه مامقانى مى گويد، عمرشـريـف وى هـنـگـام رفـتـن بـه سـفـارت كـوفـه 28سـال بـوده بـاشـد.زيـرا جـنـگ صـفـيـن درسال 37 هجرى روى داد و معنايش اين است كه وى در آن هنگام كمتر ازده سال داشته است !
از سوى ديگر پيامبر اكرم (ص ) به على (ع ) خبر داد كه مسلم (ع )در راه مـحبت حسين (ع ) كشته خواهد شد. صدوق در كتاب امالى خويش چـنـيـن نـقـل كـرده اسـت : (عـلى (ع ) بـه رسـول خـدا(ص ) گـفـت : يـا رسـول الله ، آيـاعقيل را دوست مى دارى؟ فرمود: آرى به خدا سوگند، من او را دو بار دوسـت مـى دارم : يـكـى بـه خاطر خودش و ديگرى به خاطر دوستى ابوطالب نسبت به او؛ و فرزندش در راه محبت فرزند تو كشته مى شـود؛ و اشك ديده مؤ منان بر او مى ريزد و فرشتگان مقرب درگاه خـداونـد بـر او درود مـى فـرسـتـنـد. آنـگـاه رسـول خـدا(ص ) گـريـسـت به طورى كه اشك بر سينه اش جارى شـد؛ و سـپـس فـرمود: خدايا، از آنچه پس از من بر سر خاندانم مى آيد به تو شكايت مى كنم .)مـسـلم الگـوى والاى اخلاق اسلامى ، به ويژه در شجاعت ، دلاورى وقـدرت بـود. نمونه اش ‍ حماسه اى بود كه در كوفه آفريد؛ به طـورى كـه دشـمـن وى يـعنى محمد بن اشعث هنگام توصيف وى براى ابـن زيـاد گـفـت : (اى امـير، آيا نمى دانى كه مرا به سوى شيرى ژيان و شمشيرى برنده در كف قهرمانى بلند همت از خاندان بهترين انسان ها فرستاده اى ؟)در بـرخـى كـتاب هاى مناقب آمده است كه مسلم همانند شير بود. نشان نـيـرومـنـديش اين كه مردى را با دست مى گرفت و بر پشت بام مى انداخت .در جـاى ديـگـر آمـده اسـت : حـسـيـن (ع )، مـسـلم بـن عـقـيـل را بـه سـوى كـوفـه فـرسـتـاد و او هـمـانـنـد شـيـربود.از جـاهـايـى كـه نـشان دهنده شجاعت بى مانند هاشمى وى مى باشد،مـوضـع گيرى او در برابر معاويه است كه در دوران زمامدارى اش ازوى خـواست تا مال را بازپس دهد و زمين را بگيرد؛ و مسلم در پاسخ گفت : تا سرت را با شمشير نزده ام ، دست بردار!  

منبع:

با كاروان حسيني از مدينه تا مدينه ، جلد ?(دوران مكى قيام حسينى )/شيخ نجم الدين طبسي/مترجم : عبدالحسين بينش