توجه خاص قرآن به موضوع «سبقت در اسلام» به حدي است كه حتي كساني را كه پيش از فتح مكه ايمان آورده و جان و مال خود را در راه خدا ايثار كرده ‏اند بر 

افرادي كه پس از پيروزي بر مكيان ايمان آورده و جهاد كرده ‏اند برتري داده است؛ چه رسد به مسلمانان صدر اسلام و گرايش به اسلام پيش از مهاجرت به مدينه. 

توضيح اينكه: فتح مكه در سال هشتم هجرت انجام گرفت و پيامبر (ص) هجده سال پس از بعثت دژ محكم بت پرستان را گشود. علت برتري ايمان مسلمانان پيش از فتح مكه اين است كه آنان در زماني ايمان آوردند كه اسلام درشبه جزيره به قدرت و حكومت نرسيده بود و هنوز پايگاه بت پرستان به صورت يك دژ شكست‏ ناپذير باقي بود و جان و مال مسلمانان را خطرات بسيار تهديد مي ‏كرد. اگر چه مسلمانان، بر اثر مهاجرت پيامبر از مكه و گرايش اوس وخزرج و قبايل مجاور مدينه به اسلام، از يك قدرت نسبي برخوردار بودند و در بسياري از برخوردهاي نظامي پيروز مي‏ شدند، ولي خطر به كلي مرتفع نشده بود. 

در موقعيتي كه گرويدن به اسلام و بذل جان و مال از ارزش خاصي برخوردار باشد، قطعاً ابراز ايمان و تظاهر به اسلام در آغاز كار كه قدرتي جز قدرت قريش و نيروي دشمن نبود بايد ارزش بالاتر و بيشتري داشته باشد. از اين نظر، سبقت به اسلام در مكه و ميان ياران پيامبر (ص) از افتخاراتي محسوب مي‏ شد كه هيچ فضيلتي با آن برابري نمي كرد.