دسيسه عمرعاص بر عليه پادشاه حبشه چه بود؟
كار ديگرى كه عمروعاص كرد وبايد آن را از دسيسههاى او دانست اين بود كه سرانجام اذهان درباريان و اسقفهاى نجاشى را نسبت به او مشوب ساخت. عمرو عاص به آنها وانمود كرد كه پادشاه حبشه تحت تاثير سخنان جعفر بن ابيطالب مسلمان شده است، و مانند مسلمانان عقيده دارد كه عيساى مسيح بنده خدا است، نه فرزند او، و بدان گونه كه نصارا مىپندارد.
اين معنا موجب شد كه مردى به دعوى سلطنت برخاست و بر ضد نجاشى شورش كرد و كار به جنگ كشيد. مسلمانان از اين پيشامد سخت ناراحتشدند، و براى اطلاع از سرانجام كار «زبير بن عوام» را كه جوانترين افراد مهاجران و خود داوطلب شده بود، فرستادند تا ناظر جريان باشد و به آنها خبر دهد.
زبير به طرز خاصى به ميان شورشيان راه يافت. زيرا آنها در آن سوى رود نيل كه از حبشه مىگذرد، گرد آمده بودند. زبير مشكى را باد كرد و آن را به سينه بست و خود را به نيل افكند واز آن سوى رود سر در آورد و به محل اجتماع دو جبهه رسيد. چيزى نگذشت كه زبير بازگشت و خبر داد كه در اين كشمكش نجاشى پيروز شده، و شورش را سركوب كرده است.( سيره ابن هشام - جلد 1 ص 221 و كامل بن اثير جلد 2 ص 55)
منبع:
تاريخ اسلام ازآغاز تا هجرت علي دواني ص214