آزادي عقيده ، خصوصيت ديگري دارد ميدانيد كه هر عقيده اي ناشي از تفكر صحيح و درست نيست منشا بسياري از عقايد ، يك سلسله عادتها و تقليدها و تعصبها است عقيده به اين معنا نه تنها راه گشا نيست كه به عكس نوعي‏ انعقاد انديشه بحساب ميايد يعني فكر انسان در چنين حالتي ، به عوض‏ اينكه باز و فعال باشد بسته و منعقد شده است و در اينجا است كه آن قوه‏ مقدس تفكر ، بدليل اين انعقاد و وابستگي ، در درون انسان اسير و زنداني‏ ميشود آزادي عقيده در معناي اخير نه تنها مفيد نيست ، بلكه زيانبارترين‏ اثرات را براي فرد و جامعه بدنبال دارد آيا در مورد انساني كه يك سنگ‏ را ميپرستد بايد بگوئيم چون فكر كرده و بطور منطقي به اينجا رسيده و نيز به دليل اينكه عقيده محترم است ، پس بايد به عقيده او احترام بگذاريم و ممانعتي براي او در پرستش بت ايجاد نكنيم ؟ يا نه ، بايد كاري كنيم كه‏ عقل و فكر او را از اسارت اين عقيده آزاد كنيم ؟ يعني همان كاري را بكنيم كه ابراهيم خليل الله كرد.

منبع :

استادشهيد مرتضي مطهري ، کتاب انقلاب اسلامي ،  ص 8