حضرت امام حسين (ع)بعد از شهادت مسلم بن عقيل از وضع كوفه آگاه شدند، ولي برنگشتند. هدف اساسي آن بزرگوار امر به معروف ونهي از منكر و قيام عليه دستگاه جبار بود، كه فسق و فجور آن آشكار بود و در عين حال مدّعي جانشيني رسول خدا بود.حضرت حركت كرده بود تا به دنيا بفهماند كه يزيد و امثال او لياقت و شايستگي خلافت را ندارند. او، براي اصلاح امور جامعه اسلامي و از بين بردن بدعت‌ها و زنده كردن سنت‌ها قيام كرد.

امام بر خود واجب مي دانست عليه دستگاه قيام كند، هر چند منتهي به شهادت او شود. امام (ع)مي دانست تاخود و ياران و خاندانش حتي بچة شيرخواره او شربت شهادت ننوشند، اسلام پا برجا نخواهد ماند و خدا ورسول و دين و آثار آن از بين خواهند رفت .
امام براي شهادت حركت كرده بود. با اين حساب هيچ چيز نمي توانست مانع حركت حضرت به سمت كربلا گردد، حتي شهادت مسلم و بي وفايي و عهد شكني مردم كوفه .
هرگاه دين دستخوش تصرف و تغيير و تبديل شده و آداب آن توسط دشمنان از بين برود، واجب است مسلمانان به ياري دين برپاخاسته و خطرات را از آن دفع نمايند، حتي اگر منتهي به مرگشان شود.
واضح است حكومت مردي شرير و مشهور به فساد و ميگساري و سگ بازي مانند يزيد براي اسلام بزرگ ترين خطر بوده، اگر بدون اعتراضي ، زمان جلو مي‌رفت و توسط كسي حكومت وي مورد اعتراض قرار نمي‌گرفت ، مفاسد آن جبران ناپذير بود و سبب محو آثار اسلام مي شد.
تكيه زدن چنين رجّاله اي بر مسند خلافت پيامبر(ص) ، افكار عمومي را متزلزل كرده و عقايد را منحرف مي ساخت. چه بسا كساني روي اين اصل و با ديدن اعمال و حركات يزيد به ساحت قدس پيامبر(ص) و برنامه هاي اسلام بدبين مي شدند. اگر شخصيتي مانندامام حسين (ع)بر او اعتراض نمي‌نمود و خلافت او را باطل اعلام نمي‌كرد، اين اشتباه در دل‌ها قوّت مي گرفت . وانگهي سبب مي شد اكثر افراد جامعه به سمت و سوي افكار و عقايد و اعمال يزيد سوق داده شوند.
چون كه رب البيت دف گيرد به دست بيت و ما في البيت رقاصي كنند
با اين وجود امام بر خود فرض دانست اداي وظيفه نمايد و عليه دستگاه قيام كند، هر چند مي دانست قيام اومنجر به شهادت وي و ياران و خاندانش خواهد شد.
كشته شدن او در راه خدا و اسارت خاندانش مطلوب ومحبوب خداوند بود. البته امر به شهادت در حقيقت امر به ايستادگي و استقامت بود.
بنابراين قيام و نهضت امام حسين(ع) يك وظيفه و تكليف الهي بود كه بايد آن را محقق مي‌ساخت گرچه به شهادت خود و جوانان و يارانش بيانجامد تا جلوي نابودي اسلام رابگيرد

منابع:
خوارزمي، مقتل الحسين، ج1، ص 273؛ مقرم، مقتل الحسين، ص 141.

شهيد آگاه ، آيت الله لطف الله صافي ، ص 34ـ 37 با تلخيص .