آيا از حضرت عباس نسلي هم به جاي مانده است؟
نسل حضرت عباس
همه دانشمندان نسبشناس اتفاق نظر دارند كه نسل عباس تنها از طريق يكي از فرزندانش به نام عُبَيْدالله، تداوم يافته است.[1]
از نسل حضرت أباالفضل رجال نامداري پديد آمدهاند، از جمله پنج تن از نوههاي او يعني پسران حسنبنعُبَيْداللهبنعباس، به نامهاي عُبَيْدالله، عباس، حمزةالأكبر، ابراهيم جَردَقه و فضل، افراد سرشناسي شدند. زيرا عُبَيْدالله در زمان خود أمير و قاضيالقضاة مكه و مدينه بود[2]. و عباس، خطيبِ فصيح و شاعري توانا شد. و جناب فضل، سخنوري فصيح و بسيار متدين و شجاع بوده است. ابراهيم نيز فقيه، أديب و زاهد بود و قاسمبنحمزةبنحسنبنعُبَيْدالله در يمن جايگاه عظيمي كسب نمود. همچنين از فرزندان عباس (بنعُبَيْدالله)، جناب عبدالله، خطيب و شاعر فصيحي بود كه در دربار مأمون جايگاه ويژه داشت. از نوادگان حضرت عباس برخي وارد ايران شده و در شهرهاي شيراز، گرگان، أرجان (بهبهان) سكني گزيدند، برخي وارد يمن شده و برخي ديگر به مصر و مغرب كوچ كردند.[3]
[1]. ابونصر بخاري، سرالسلسلة العلوية، ص89؛ ابنحزم اندلسي، جمهرةانساب العرب، ص67؛ ابنعنبه، عمدةالطالب، ص328.
[2] .شايان ذكر است برخي از اصحاب ائمه طاهرين (عليهم السلام) مانند عليبنيقطين، براي كاستن ظلم امويان و عباسيان بر شيعيان و مستضعفان به إذن أئمه با دستگاه حاكم همكاري ميكردند. بنابراين، همكاري عُبَيْدالله را ميتوان از همين دست تلقّي كرد.
[3]. ر.ك: إبنعنبه، عمدةالطالب في أنساب آلابيطالب، ص329-330.