جنگ جمل يا ناكثين، نخستين جنگ خانگي در جهان اسلام است كه در زمان حكومت امام علي(ع) شكل گرفت و آثار و نتايج زيانباري در جامعة اسلامي پديد آورد.

واژة "ناكثين"، به معناي پيمان شكنان است؛ "نكث" يعني نقض عمد و پيمان شكني.

از آن جا كه طلحه و زبير، دوتن از سركردگان اصلي و بر پا كنندگان اين جنگ، بيعت خود را با حضرت امير(ع) شكستند و به توطئه عليه حكومت حضرت پرداختند، اين جنگ به فتنة ناكثين يا پيمان شكنان شهرت يافت. همچنين از آن جا كه عايشه، يكي از سردمداران اين جنگ، بر شتري "عسكر" نام و خاكستري زنگ سوار شده بود، اين جنگ، به جنگ جمل شهرت يافت.(1)

منبع:

1. دانشنامه امام علي(ع)، ج 9، ص 43.