سران قريش ، از نفوذ پيشرفت حيرت انگيز آئين يكتاپرستي ، سخت ناراحت بودند و در فكر چاره و راه حلي بودند . اسلام آوردنِ امثال « حمزه » ، و تمايل جوانان روشن دل « قريش » ، و آزادي عملي كه در كشور « حبشه » نصيب مسلمانان شده بود ؛ بر حيرت و سرگرداني حكومت وقت افزوده بود ، و از اين كه از نقشه هاي خود بهره اي نمي برند ، سخت متأثر بودند . از اين جهت ، به فكر نقشه ديگري افتاده و خواستند ، بوسيله « محاصره اقتصادي » ، كه نتيجه آن بريدن رگهاي حياتي مسلمانان بود ، از نفوذ و پخش اسلام بكاهند ؛ و پايه گذار و هواداران آئين خداپرستي را در ميان اين حصار ، خفه سازند .

بنابراين ، سران قريش عهدنامه اي ، به خط « منصور بن عكرمه » و امضاي هيئت عالي قريش نوشتند ، و در داخل كعبه آويزان كردند و سوگند ياد نمودند كه ملت قريش ، تا دم مرگ طبق مواد زير رفتار كنند :

1 ـ همه گونه خريد و فروش با هواداران « محمد » تحريم مي شود .

2 ـ ارتباط و معاشرت با آنان اكيداً ممنوع مي گردد .

3 ـ كسي حق ندارد با مسلمانان ارتباط زناشوئي برقرار كند .

4 ـ در تمام پيش آمدها بايد از مخالفان « محمد » طرفداري كرد .

متن پيمان با مواد ياد شده ، به امضاء تمام متنفذان « قريش » جز « مُطعِم بنعدي » رسيد و با شدت هر چه تمامتر به مورد اجرا گذارده شد . يگانه حامي پيامبر ، « ابوطالب » ، از عموم خويشاوندان ( فرزندان هاشم و مطلب ) دعوتي به عمل آورد ، و ياري پيامبر را بر دوش آنها گذارد ؛ و دستور داد كه عموم « فاميل » ، از محيط « مكه » به دره اي كه در ميان كوههاي مكه قرار داشت ، و به « شعب ابي طالب » معروف بود و داراي خانه هاي محقر ، و سايبانهاي مختصري بود ، منتقل شوند و در آنجا سكني گزينند و از محيط زندگي مشركان دور باشند . همچنين ، براي جلوگيري از حمله هاي ناگهاني « قريش » ، در نقاط مرتفع افرادي را براي ديده باني گماشت تا آنها را از هرگونه پيش آمد ، باخبر سازند.

منبع:

فرازهايي از تاريخ پيامبر اسلام/آيت الله سبحاني