معاويه از دو فرد كثيف و پليد بوجود آمده كه بنا به قانون توارث، خباثت ذاتى هر دو را به ارث برده بود. پدرش ابوسفيان رئيس مشركين و بت‏ پرستان قريش بود و خداوند نيز به همين عنوان در قرآن درباره او فرمايد:

«فقاتلوا ائمة الكفر انهم لا ايمان لهم»؛ (با پيشوايان كفر جنگ كنيد كه سوگندهاى آنها احترامى ندارد كه رعايت شود .)

ابوسفيان در اغلب غزوات پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله، فرمانده لشگر بت ‏پرستان و مشركين مكه بوده و در واقع جنگ هاى احد و بدر و احزاب و ساير جنگ ها را او بوجود آورده بود. ابوسفيان مدت 21 سال با رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم مخالفت و دشمنى نمود و در فتح مكه از ترس شمشير به ظاهر اسلام آورد ولى در باطن به همان كفر و بت پرستى خود باقى ماند.

و اما مادرش هند دختر عتبة بن ربيعة بن عبد شمس بود و با رسول اكرم صلى الله عليه و آله دشمنى فوق العاده داشته و در مكه آن حضرت را آزار مي رسانيد، در جنگ احد به اتفاق چند تن از زنان ديگر پشت سر مردان حركت كرده و آنان را با دف زدن براى جنگ با مسلمين تشجيع مي نمود و در خاتمه جنگ هم كه حمزه عموى پيغمبر صلى الله عليه و آله به درجه شهادت رسيده بود به دستور هند، وحشى - قاتل حمزه - جگر او را بيرون كشيد و پيش هند برد و آن ملعونه از شدت عداوت تكه‏ اى از كبد را در دهان خود گذاشت ولى نتوانست آنرا بجود و ناچار از دهان بيرون انداخت و از آن تاريخ به هند جگر خوار معروف گرديد. در زمان جاهليت به ولگردى و بدكارى شهرت داشت و معاويه هم در چنان موقعى از وى متولد گرديده بود. زمخشرى در ربيع الابرار نقل مي كند كه معاويه را به چهار پدر نسبت مي دهند. ابن ابى الحديد نيز در شرح نهج البلاغه به همين مطلب اشاره كرده است.

معاويه از چنين پدر و مادرى بوجود آمده و خبث ذات و رذائل اخلاقى هر دو را دارا بود او نيز مانند پدرش در جنگ هائى كه عليه مسلمين بر پا مي شد شركت مي كرد و از ترس شمشير ظاهرا به اسلام گرويده بود ولى در باطن در محو اسلام كوشش مي كرد، چنانكه حضرت امير عليه السلام درباره اسلام آوردن معاويه و پدرش كه از ترس شمشير و از روى اكراه و اجبار بوده ضمن نامه ‏اى كه به معاويه نوشته چنين فرمايد:

«فانا ابو حسن قاتل جدك و خالك و اخيك شدخا يوم بدر،و ذلك السيف معى و بذلك القلب القى عدوى،ما استبدلت دينا و لا استحدثت نبيا،و انى لعلى المنهاج الذى تركتموه طائعين و دخلتم فيه مكرهين»؛

(منم ابو الحسن كشنده جد تو (عتبه پدر هند) و دائى تو (وليد بن عتبه) و برادر تو (حنظلة بن ابي سفيان) كه آنها را در جنگ بدر تباه ساختم و اكنون هم آن شمشير دست من است و من با همان دل و جرأت دشمنم را ملاقات مي كنم و دين ديگرى اختيارنكرده و پيغمبر تازه ‏اى نگرفته ‏ام،و من در راهى هستم (اسلام) كه شما به اختيار و رغبت آنرا ترك نموديد و از روى اكراه و اجبار هم بآن داخل شده بوديد.)

دانشمند مسيحى جرج جورداق در جزء چهارم اثر نفيس خود به نام (الامام على) مي نويسد: فرد شاخصى از بنى اميه كه تمام خصال و اعمال زشت اميه را دارا بود معاوية بن ابى سفيان است و اول چيزى كه از صفات معاويه به چشم مي خورد اينست كه او از انسانيت و اسلام خبرى نداشت و اعمال او اين مطلب را ثابت نمود كه او از اسلام دور بود.

منبع:

على كيست؟، فضل الله كمپانى.

على كيست؟

فضل الله كمپانى