چرا معبودهاى باطل مى سوزند؟
در سوره انبيا، آيه 98، درباره معبودان باطلى كه مشركان مى پرستيدند چنين مى فرمايد:«اِنَّكُمْ وَ مَا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ اَنْتُمْ لَهَا وَارِدُونَ;شما و آنچه غير خدا مى پرستيد، هيزم جهنّم خواهيد بود; و همگى در آن وارد مى شويد!». بنابر اين،معبودهاى غير واقعى در آتش دوزخ خواهند سوخت، در صورتى كه بعضى معبودهاى باطل مانند حيواناتى كه اقوام نادان آنها را مى پرستيدند از موجودات جاندار مى باشند، گناه اين موجودات جاندار چيست كه در آتش بسوزند؟!
مفسّر عالى قدر شيعه مرحوم «طبرسى» در تفسير خود (مجمع البيان) مى گويد: خطاب در آيه متوجّه مشركان مكّه است و همه آيه هاى سوره «انبيا» در مكّه نازل شده است و معبودهاى باطل مردم «مكّه» از چوب و فلزّ و سنگ بود و معبودهايى كه آتش گيرانه دوزخند همين بت ها و امثال آن است كه در هنگام نزول قرآن، مردم مكّه آنها را پرستش مى نمودند و معبودهاى زنده كه مورد پرستش بعضى از مردم است، در اين آيه داخل نيست. جالب اين كه در آن زمان در شبه جزيره عربستان موجود زنده اى مورد پرستش بت پرستان نبوده است؟. نكته قابل توجّه اين جاست كه خداوند، اين معبودهاى دروغين را در دوزخ مى سوزاند و آتش افروز دوزخ مى شوند تا مشركان بفهمند كه آن معبودهاى دروغين كه در نظر آنها موجودات مقدّسى بودند چگونه سرانجام آتش بر جان خود آنها شدند و عامل بدبختى و شقاوت آنان گرديدند و اين معبودهاى باطلى كه بشر نادان براى آنها قدرت و توانايى تصوّر مى كرد، چگونه كوچكترين نيروى دفاعى از خود ندارند.
منبع:

پاسخ به پرسش هاي مذهبي،آيت الله مكارم شيرازي ،بخش ششم تفسير،سوال شماره 17