قرآن حال منافقان را چگونه ترسيم مي كندومثال مي زند؟

بعد از بيان صفات و ويژگيهاى منافقان ، قرآن مجيد، براى مجسم ساختن وضع آنها دو تشبيه بيان مى كند:در مثال اول مى گويد: آنها مانند كسى هستند كه آتشى (در شب ظلمانى افروخته (تا در پرتو نور آن راه را از بيراهه بشناسد و به منزل مقصود برسد (مثلهم كمثل الذى استوقد نارا).ولى همين كه اين شعله آتش اطراف آنها را روشن ساخت ، خداوند آن را خاموش مى سازد،و در ظلمات رهاشان مى كند،به گونه اى كه چيزى را نبينند (فلما اضائت ما حوله ذهب الله بنورهم و تركهم فى ظلمات لا يبصرون ).آنها فكر مى كردند با اين آتش مختصر و نور آن مى توانند با ظلمتها به پيكار برخيزند،اما ناگهان بادى سخت بر مى خيزد و يا باران درشتى فرو مى ريزد،و يا بر اثر پايان گرفتن مواد آتش افروز،آتش به سردى و خاموشى مى گرايد و بار ديگر در تاريكى وحشتزا سرگردان مى شوند.سپس اضافه مى كند:آنها كر هستند و گنگ و نابينا،و چون هيچيك از وسائل اصلى درك حقايق را ندارند از راهشان باز نمى گردند (صم بكم عمى فهم لايرجعون).

منبع:

تفسيرنمونه ج1 ذيل آيات17و18