انفاق نمودن اميرالمومنين(ع)، چگونه قابل توصيف است؟

سوره بقره/ آيه 274: "الَّذِينَ يُنْفِقُونَ اءَمْوَ لَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالْنَّهَارِ سِرّاً وَعَلاَ نِيَةً فَلَهُمْ اءَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ"(كسانى كه اموال خود را در شب و روز، پنهان و آشكارا انفاق مى كنند، اجر و پاداششان نزد پروردگارشان است و نه ترسى براى آنهاست ونه غمگين مى شوند.
در تفاسير صافى،مجمع البيان،قرطبى و كبير فخررازى آمده كه اين آيه در شأن حضرت على عليه السّلام نازل شده است.هنگاميكه آن حضرت فقط چهار درهم ذخيره داشت،يك درهم را در روز،يك درهم رادر شب،سومين آنرا مخفيانه،و چهارمين درهم را آشكارا در راه خدا انفاق نمود.
منبع:
تفسير نور ج1 ص439 و440