سوره نمل، آيه 23: («إِنِّي وَجَدْتُ امْرَأَةً تَمْلِكُهُمْ وَ أُوتِيَتْ مِنْ كُلِّ شَيْ‏ءٍ وَ لَها عَرْشٌ عَظِيمٌ»)[1]

«هدهد» در شرح ماجرا چنين گفت: «من به سرزمين سبأ رفته بودم زنى را در آنجا يافتم كه بر آنها حكومت مى ‏كند، و همه چيز را در اختيار دارد مخصوصاً تخت عظيمى داشت».
هدهد با اين سه جمله تقريباً تمام مشخصات كشور سبأ و طرز حكومت آن را براى سليمان بازگو كرد. 
نخست اينكه كشورى است آباد داراى همه ‏گونه مواهب و امكانات. 
ديگر اينكه يك زن بر آن حكومت مى‏ كند، و دربارى بسيار مجلل دارد حتى شايد مجلل ‏تر از تشكيلات سليمان، چرا كه هدهد تخت سليمان را مسلماً ديده بود، با اينحال از تخت ملكه سبأ به عنوان «عرش عظيم» ياد مى ‏كند. 
و با اين سخن به سليمان فهماند، مبادا تصور كنى تمام جهان در قلمرو حكومت تو است و تنها عظمت و تخت بزرگ در گرو تو مى ‏باشد. 

پي نوشت:
قصه هاى قرآن، حضرت آيت الله مكارم شيرازى.