آيه (32 انفال) با آيه (14 سوره توبه) چگونه قابل جمع است؟

آيه‏(32 انفال) مى‏فرمايد: تا پيامبر در ميان مردم است،خداوند عذابشان نمى‏ كند، پس چگونه در آيه( 14 سوره توبه) سخن از عذاب آنان آمده است؟
"قَتِلُوهُمْ يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَيْدِيكُمْ وَيُخْزِهِمْ وَيَنصُرْكُمْ عَلَيْهِمْ وَ يَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُّؤْمِنِينَ‏ ".( با آنان بجنگيد تا خداوند آنان را به دست‏هاى شما عذاب كند و خوارشان سازد و شما را بر آنان پيروز كند و دلهاى (پردرد) مؤمنان را تشفّى و مَرهَم نهد).

مقصود در آن آيه(32انفال)،عذاب‏هاى آسمانى و ريشه‏كن كننده، مثل عذاب قوم عاد و ثمود است، و در اين آيه(14توبه) مراد عذاب و سختى‏هاى جنگ است.
منبع:
تفسير نور ج5 ص28