در نماز يك سرى وظايف و تكاليف واجب وجود دارد كه بدون آن ها،«نماز» كامل و قابل قبول نيست. اين اعمال واجب، طورى تنظيم شده است كه نمازگزار، هميشه و در همه حال، بتواند به راحتى، آن ها را به جا آورد. در ضمن همه مردم - چه جوان و چه پير، چه زن و چه مرد، چه با سواد و چه بى سواد - آن ها را به آسانى ياد گرفته و عمل كنند.
اما«مستحبات»، اعمال و آدابى است كه به جاى آوردن آن ها ثواب و پاداش دارد و در تكامل نماز و رشد معنوى انسان، داراى نقش است. از طرف ديگر، افراد مى‏ توانند با توجه به روحيه، معرفت، دانش و وقت خود، مستحبات را به جا آورند و سختى و فشارى نيز متحمل نشوند.
از آن جايى كه مستحبات، با اراده و علاقه خود شخص خوانده مى ‏شود - نه از سر تكليف - نقش زيادى در پرورش اخلاقى فرد و تقرب بيش تر او به خدا دارد. ضمن آن كه واجبات تأمين حداقل«ذكر» است؛ از اين‏ رو براى تأمين نيازهاى ديگر، مستحبات نيز بيان شده است.[1]

پي نوشت :
[1] - مجتبي كلباسي، يكصد پرسش و پاسخ درباره نماز، ستاد اقامه نماز، پائيز 80 ش، چاپ نهم، ج 2، ص 36
كتاب پرسش ها و پاسخ هاي نماز، سيد حسن موسوي (مركز تخصصي نماز)