چنين نماز شبي نه تنها درست و صحيح است بلكه يكي از بالاترين ارزش هاي نماز شب اين است كه انسان در عين خستگي و خواب آلودگي براي كسب رضايت الهي به اقامه نماز بايستد؛ در حديثي قدسي آمده است:
وقتى كه بنده‏ اى در نيمه شب براى نماز و طاعت خداوندى برخيزد و سپس خواب بر وى غلبه كند و در اثر چرت به چپ و راست متمايل شود و چانه ‏اش به سينه‏ اش بچسبد. خداوند امر مى‏ كند درهاى آسمان باز مى‏ شود و سپس به ملائكه مى‏ فرمايد: به اين بنده من نگاه كنيد و ببينيد در اثر تقرب به من و انجام عملى كه بر وى واجب نكرده‏ ام به چه روزى افتاده و من سه خصلت به اين بنده عطا مى‏ كنم. گناهان او را مى‏ بخشم، يا توبه مجددى برايش فراهم مى‏ كنم و روزى‏ اش را زيادتر مى‏ كنم و من همه شما را شاهد مى‏ گيرم كه اين سه چيز را به وى بدهم.[1]

پي نوشت:
[1] - الجواهر السنية-كليات حديث قدسى، ص 707
بر گرفته از كتاب پرسش ها و پاسخ هاي نماز، سيد حسن موسوي (مركز تخصصي نماز)