در احاديث پيامبر(ص) و اهل بيت عليهم السلام براي شخص رياكار نشانه هاي ذكر گرديده كه فهرست وار به آنها اشاره مي نمائيم:

1- هنگامى كه كسى نزد اوست تلاش مى كند اعمال الهى انجام دهد

2- هنگامى كه تنها شد در انجام عمل كسل است!

3- در تمام كارهايش اصرار دارد مردم از او مدح و ستايش كنند،

4- سعى مى كند ظاهرش را در نظر مردم خوب جلوه دهد.[1]

5- اگر در ميان مردم باشد (اعمالش را ) با نشاط انجام مى دهد

6- هرگاه او را مدح و ثنا گويند بر عملش مى افزايد

7- و هرگاه ثنا نگويند از عملش مى كاهد![2]

پي نوشت:
[1] - رسول خدا صل الله عليه و آله فرمودند : وَ أَمَّا عَلَامَةُ الْمُرَائِي فَأَرْبَعَةٌ يَحْرِصُ فِي الْعَمَلِ لِلَّهِ إِذَا كَانَ عِنْدَهُ أَحَدٌ وَ يَكْسَلُ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَ يَحْرِصُ فِي كُلِّ أَمْرِهِ عَلَى الْمَحْمَدَةِ وَ يُحْسِنُ سَمْتَهُ بِجُهْدِه‏ (بحارالأنوار، ج 1، ص 122)

[2] - أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ ع : لِلْمُرَائِي ثَلَاثُ عَلَامَاتٍ يَكْسَلُ إِذَا كَانَ وَحْدَهُ وَ يَنْشَطُ إِذَا كَانَ فِي النَّاسِ وَ يَزِيدُ فِي الْعَمَلِ إِذَا أُثْنِيَ عَلَيْهِ وَ يَنْقُصُ إِذَا ذُم‏(مجموعة ورام(تنبيه الخواطر)، ج‏1، ص (187 )

كتاب پرسش ها و كتاب پرسش ها و  پاسخ هاي نماز، سيد حسن موسوي (مركز تخصصي نماز)