1. فشارهاى خانواده: گاهى خشونت پدر، پرتوقعى مادر، دعواهاى والدين، فشارهاى برادر و خواهر، تنگناهاى مالى در خانواده و... شخص را به ازدواج بدون شرايط وا مى ‏دارد؛ اما توجه ندارد كه شرايط فعلى در خانه گذرا، و شرايط بعدى در زندگى زناشويى هميشگى خواهد بود.

2. يافتن حامى: خانمى كه احساس مى‏ كند در منزل پدر حمايت نمى‏ شود،براى يافتن حامى، به ازدواج نامناسب تن مى ‏دهد.

3. از دست دادن فرصتها: گاهى با كمى بالاتر رفتن سن، نگران از دست دادن فرصت‏ها مى‏ شود و به كسى كه شرايط مناسب را ندارد، پاسخ مثبت مى ‏دهد.

4. باز كردن راه ديگران: خواهر بزرگ‏تر چون خود را مانع ازدواج خواهر كوچك‏تر مى‏ بيند، بدون توجه به شرايط طرف مقابل با او ازدواج مى ‏كند تا موانع ازدواج خواهرش را از پيش پايش بردارد .

5. عقب ماندن از قافله: دختر يا پسرى كه دوستانش ازدواج كرده‏ اند و احتمالا فرزندانى هم دارند، وسوسه مى‏ شود كه با نبود شرايط ازدواج كند تا از قافله عقب نماند؛ به ويژه اگر در معرض سؤال‏ها و گوشه كنايه ديگران نيز باشد.

6. لجبازى: گاهى صرفا براى لجبازى با كسانى كه او را از ازدواج با شخصى منع كرده ‏اند، به رغم نداشتن شرايط، با او ازدواج مى‏ كند.

7. ترس از نفرين طرف مقابل: در مواردى خواستگار، يا دختر، از ترس نفرين طرف مقابل يا دلشكستگى‏اش و به سبب احساس ترحم و دلسوزى با او ازدواج مى‏ كند؛ در حالى‏كه مى ‏داند همتايى لازم را با هم ندارند و دلشكستگى او در صورت جدايى پس از ازدواج، بيشتر خواهد بود.

8. ترس از تهديد طرف مقابل: گاهى از ترس تهديد طرف مقابل كه ممكن است در ازدواج او موانعى ايجاد كند، مى‏ پذيرد؛ اما توجه ندارد كه پيامدهاى منفى اين تهديد پس از ازدواج، به مراتب افزون‏تر است.

9. رسيدن به دارايى و موقعيت اجتماعى: برخى با كسى ازدواج مى‏ كنند كه شرايط مطلوب را ندارد بدان اميد كه بتوانند از دارايى يا موقعيت اجتماعى وسياسى خانواده او در زندگى بهره ‏مند شوند.

10. روكم كنى: برخى از خانم‏ها يا آقايان بى ‏درنگ پس از شنيدن پاسخ منفى، به ازدواج بدون شرايط اقدام مي ‏كنند تا به اصطلاح، روى طرف را كم كنند و به وى بفهمانند كه خواهان داشته ‏اند و او فرصت مناسبى را از دست داده است.