آن چه بين مردم معروف است، قسمت به معناي عدم تأثير فرد در سرنوشت خود و تعيين همسر از قبل مي ‏باشد و سلب اختيار از انسان، كه از نظر اسلام مردود است، چون خداوند به آدمي، اختيار و اراده داده است و در همه امور از جمله ازدواج، حق انتخاب و گزينش محفوظ مي ‏باشد. شاهد روايات زيادي است كه همگان را به دقت در انتخاب همسر فراخوانده و ضوابطي را در اين امر منظور داشته‏ اند.

امام صادق(ع) مي ‏فرمايد: "زن همچون گردنبدي است كه شخص آن را بر گردن خود آويزان مي‏ كند، پس بنگر چه چيزي را بر گردن آويخته‏ اي!". (1)
از رسول اكرم(ص) نقل شده: "فردي مناسب براي ازدواج را در نظر بگيريد و انتخاب كنيد، زيرا زنانتان فرزنداني شبيه خواهران و برادران خود متولد مي‏ كنند".(2) اگر انسان در انتخاب همسر نقشي نداشته باشد، اين روايات معني ندارد.
ازدواج مانند امور ديگر، در قلمرو علم الهي است، يعني خداوند مي ‏داند فلان شخص با چه كسي ازدواج خواهد كرد، ولي علم پرودگار اختيار را از او نمي‏ گيرد، زيرا علم الهي به عمل اختياري انسان تعلق گرفته است.
پي نوشت:

1 - ميزان ‏الحكمة، ج 2، ص 1182.
2 - همان، ص 1183