الف. توجه به رواياتي كه بدگماني را مذمت كرده و خوش گماني را تشويق كرده است و تمركز فكري و عملي پيدا كردن روي ريشه‌هاي خوش بيني (خوف و خشيت از خدا، عبوديت خالص، احسان و تكريم مردم، تحمل و...).
ب. توجه به فوائد خوش بيني[1] كه در روايات به آن اشاره شده و علم پزشكي و روان شناسان روز هم مؤيد آن است، برخي از فوايد خوش‌بيني عبارتند از:
1. سلامت و نشاط بدني و روحي (افراد خوش‌بين به خلق، خدا و هستي از طول عمر بيشتري برخوردارند).
2. جلب لطف خدا
3. جلب محبت و دوستي (خوش‌بيني مردم)
4. كاهش غم و اندوه (افراد خوش بين در هر سختي و بحراني، يك موقعيت مطلوب مي‌بينند و آن را اقبال براي خود مي‌دانند).
ج. توجه به گناهاني كه در بستر بدبيني مي‌رويد مثل حسد، غيبت، كينه، و گناهان ديگر.[2]
د. از جملات مثبت تأكيدي زيادي استفاده كنيد، من خوش‌بين هستم، مردم دوست داشتني‌اند. زندگاني زيباست، گاز بايد زد با پوست.

منابع:

[1] . پرورش روح، ج اول، سيد محمد شفيعي، مركز انتشارات دفتر تبليغات، 1370، ص 159، خلاصه.
[2] . قلب سليم، ص 568.