ترس‏هاي كودكان در سنين مختلف كدامند و تا چه حدي طبيعي هستند؟
 فرزند انسان از لحظه‏اي كه به دنيا مي‏آيد، در برابر دو محرك واكنش ترس نشان مي‏دهد: يكي صداي بلند و ديگري افتادن. در يك سالگي از چهره‏ هاي غريبه مي‏ترسد. در دو سالگي، ترس، بيشتر از صداها (صداي سيفون، جاروبرقي، فرياد بلند) است. كودكان سه تا پنج ساله، از موجودات خيالي مي‏ترسند. كودكان در اين سن، جاندار پندارند؛ يعني موجودات خيالي مثل هيولا، غول، ديو و مانند اين‏ها را در ذهن خود تصور مي‏كنند و حتي به آن‏ها جان مي‏دهند؛ آن‏ها را واقعي مي‏پندارند و مي‏ترسند. در سنين بالاتر، افزون بر ترس‏هاي دوران كودكي، ترس از تاريكي نيز شايع است كه تا 12 و گاهي تا 14 سالگي نيز ادامه مي‏يابد.
كودكان بين 2 تا 7 سال، حدود 4 تا 5 نوع ترس دارند كه هر 4/5 روز يك بار خود را نشان مي‏دهد. اگر از اين حد بيشتر و ترس كودك طولاني شد، بايد درمان شود و گرنه به «فوبي» " 1 " تبديل خواهد شد.