آيا براي ايجاد انضباط در كودكان مي‏توان از اهرم فشار استفاده كرد؟
 انضباط بايد نرم و ملايم و به آرامي ايجاد شود. ايجاد انضباط با زور و اهرم فشار، سبب احساس ناامني، ترس، تسليم‏پذيري، طغيان، دروغگويي، چاپلوسي و وسواس خواهد شد.
 كودكاني كه با فشار والدين به انضباط وادار مي‏شوند، به طور معمول، سركش و مسأله آفرين خواهند بود و در برابر بزرگسالان مقاومت مي‏كنند و به جهت فشارهاي دوران كودكي، از آنان انتقام مي‏گيرند.
 از ديدگاه روان‏شناسي امروز، انضباط زوري، پاسخ «موقت» مي‏دهد؛ ولي در آينده، مشكلات جدي را پديد خواهد آورد. اين گونه كودكان در غياب والدين قوانين را مي‏شكنند؛ پس محدوديت‏ها را بايد به نرمي و با مهرباني و عطوفت به كودكان بياموزيد تا با ايمان و از روي اعتقاد، بدان‏ها عمل كنند.
 در صورتي كه عامل واداشتن كودك به پذيرش محدوديت‏ها و تن دادن به قانون، اقتدار والدين يا اقتدار گروه، مربي و اجتماع باشد، به طور معمول زير بار نمي‏رود و اگر هم به جهت اهرم فشار به آن تن دهد، با برداشته شدن فشار، قانون را نقض خواهد كرد؛ اما اگر محدوديت براي كودك، مطلوبيت فردي داشته باشد، حتي در غياب والدين و بدون اهرم فشار نيز به آن عمل خواهد كرد.

منبع:

(كتاب نسيم مهر.ج1.حجة الاسلام دهنوي)