آيا استفاده از زنگ اخطار شب ادرارى، براى درمان اين مشكل مناسب است؟

امروزه، وسايلى براساس اصل شرطى سازى ساخته شده‏اند كه در روان‏شناسى به آن، ساز و كار «زنگ و بالشتك» (bell and pad) مى‏گويند كه براى درمان شب ادرارى از آن‏ها استفاده مى‏شود.
استفاده از اين وسيله را نخستين بار در سال 1904 ميلادى، پزشك آلمانى متخصص كودكان به نام پفلاندر (Pflander) پيشنهاد كرد.
نمونه‏هايى از اين وسايل، ابزارى مانند شلوار زنگ‏دار است كه به كودك مى‏پوشانند و صفحه زنگ‏دار حساس به رطوبت كه زير ملافه تشك قرار مى‏گيرد و با رسيدن ادرار به آن‏ها زنگ مى‏زنند. گاهى كار زنگ را چراغى انجام مى‏دهد كه صفحه حساس به رطوبت متصل است و نور آن مستقيم به چهره كودك مى‏تابد و او را بيدار مى‏كند.
كودك پس از بيدار شدن، ادرار خود را متوقف مى‏كند و به توالت مى‏رود (در اين فاصله، بستر كودك عوض مى‏شود). (1) با تكرار اين عمل، به تدريج مقدار ادرار دفع شده كودك كمتر خواهد شد و پس از 2 تا 3 ماه، بيشتر كودكان قبل از به صدا درآمدن زنگ بيدار مى‏شوند و پر شدن مثانه، خود به علامتى براى بيدار كردن كودك از خواب تبديل مى‏شود.
اگر فرزند شما به مدت 14 شب پياپى بستر خود را خيس نكرد مى‏توانيد وسيله را برداريد.
اگر مايل هستيد از اين ابزار استفاده كنيد، آن را براى كودكان بسيار حساس و كودكان زير 7 سال به كار نگيريد.
پي نوشت:
1. اين كار براى پيشگيرى از كمر دردهاى احتمالى و عوارض ناشى از خيس خوابيدن كودك است.
منبع:

كتاب نسيم مهر(3)، حجت الاسلام حسين دهنوي، انتشارات خادم الرضا(عليه السلام)/1388