به جز كارهايي كه ضرر قابل توجه و خطر دارد، كودكان را در بقيه‏ كارها آزاد بگذاريد. در وجود كودك نيروهاي نهفته ‏اي وجود دارد كه بايد رها شود، و اگر رها نشود، در آينده مشكل‏ ساز خواهد بود. شيطنت كودكان، سبب شادابي آنان مي ‏شود و چون در كودكي بچگي كرده ‏اند، در بزرگي بچگي نخواهند كرد.

رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود : عرامة الصبي في صغره زيادة في عقله في كبره. (1) شيطنت كودك در كودكي، سبب افزايش عقل او در بزرگي خواهد بود.

امام كاظم عليه‏ السلام: تستحب عرامة الصبي في صغره ليكون حليما في كبره. (2) شيطنت كودك در كودكي نيكو است؛ چرا كه سبب بردباري او در بزرگي خواهد شد. بسياري از شيطنت‏هاي كودكان، اقتضاي سن آن‏ها است و اگر پدر و مادر به اين نكته توجه داشته باشند، بسياري از رفتارهاي شيطنت‏ آميز كودكان لذت‏بخش مي ‏شود.
توصيه مي‏كنم از رفتارهايي چون سر و صداي زياد (در صورتي كه سبب آزار ديگران نمي ‏شود)؛ دويدن و تحرك فراوان (در صورتي كه خطري برايش ندارد)؛ پريدن از ارتفاعات كم روي تشك و جاهاي نرم، بازي روي مبل و صندلي‏ها و... كودك را منع نكنيد.

پي نوشتها:
(1)علامه مجلسي، بحارالانوار، ج 14، ص 379.
(2)حر عاملي، وسائل الشيعه، ج 15، ص 198.
منبع: كتاب نسيم مهر(1)، حجت الاسلام حسين دهنوي، انتشارات خادم الرضا(عليه السلام)