به کسي که در عرض چهار هفته يا بيشتر دستخوش حمله هاي هراس شده باشد، گفته مي‌شود که دچار اختلال هراس گشته است. در ضمن ، اين اختلال احتمالاً موقعي تشخيص داده مي‌شود که شخصي با کمتر از چهار رخداد هراس انگيز رو به رو گردد، ولي پياپي در اين بيم به سر برد که مبادا حمله ديگري به سراغش آيد.

اختلال مزبور زماني پديد مي‌آيد که فردي در خلال حمله هراس، دست کم داراي اين نشانه‌ها باشد: عرق ريزي، برافروختگي ، احساسات سرکوب شده و پنهان ، ضربان شديد قلب، تنفس دشوار، لرزش تن، درد قفسه سينه ، غش ، بي حسي و کرختي ، تهوع ، احساس مرگ و مجنون شدن . لازم به ذکر است بروز حمله هاي هراس براي تمام گروه هاي سني وجود دارد .