آيا پيروان اديان ديگر با توجه به انجام كليه اعمال ديني خود سزاوار بهشت هستند؟

افرادى از كافران كه دنبال حق بوده و در جستجو و تفحّص بر آمده‏اند، ولى‏ بواسطه استضعاف، طبقه حاكم راه وصول آنها را به حقيقت و اسلام و ايمان به محمّد مصطفى حبيبُ الله مسدود كرده‏اند؛ آنها جزء مستضعفين محسوب، و طبق آيه اى كه در اين باره داريم (وَ ما تَفَرَّقَ الَّذينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ؛[بينه/4] و اهل كتاب پراكنده نشد ند مگر از آن پس كه برايشان برهانى روشن آمد) با آنان رفتار مى شود.  و امّا كسانى كه هيچگونه تحت ظلم و ستمى قرار نگرفته‌‏اند، و با اراده و اختيار، دينى را غير از اسلام اختيار مى‏كنند، و در تفحّص و تجسّس بر نمى‏آيند و يا به مقدار كافى تفحّص نمى‌‏كنند و بالنّتيجه دستشان از نور اسلام خالى مى‏ماند؛ آنان در راه‏هاي عالم آخرت نيز نو ر ندارند، و گرفتار كجرو يها و انحرافات و سرگشتگى‌‏ها شده، و بالاخره غير از راه دوزخ نمى‌‏توانند راه ديگرى را بپيمايند.اين عده از اهل كتاب كه نتوانسته اند، حق را بيابند، مشمول اين آيه هستند كه :فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصيراً * إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطيعُونَ حيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبيلاً؛ [نساء،آيات 97 و 98 ] منزلگاهشان جهنم است كه چه بد سر انجامى است مگر آن مستضعفينى از مردان و زنان و كودكان كه نه مى‏‌توانند استضعاف كفار را از خود دور سازند، و نه مى‏توانند از آن سرزمين به جايى ديگر مهاجرت كنند 

منبع: 

كتاب معاد شناسى آيت الله تهراني، ج ‏10 ، ص: 250.