آيا تقيه، نوعى از نفاق است؟

تقيه نوعى از نفاق نيست;زيرا نفاق، اظهار ايمان و پنهان داشتن كفر است،در حالى كه تقيه اظهار كفر و پنهان داشتن ايمان است.و چه فرق بزرگى ميان ايندو وجود دارد.درمورد نفاق خداى سبحان مى فرمايد:(وَ إذا لَقُوا الَّذينَ آمَنُوا قالُوا آمَنّا وَ إذا خَلَوْا إلى شَياطينِهِمْ قالُوا إنّا مَعَكُمْ إنَّما نَحْنُ مُسْتَهزِئُونَ) «هرگاه با اهل ايمان ديدار مى كنند مى گويند: ما با شمائيم، و ادعاى ايمانمان فقط از روى استهزاء و مسخره است».اين به معنى ايمان ظاهر همراه با كفر باطن است و مساوى است با نفاق.ولى در مورد دوم، يعنى تقيه،خداوند مى فرمايد:(وَ قالَ رَجُلٌ مُؤمِنٌ مِن آلِ فِرْعَون َ يَكْتُمُ إيمانَهُ) «مردى مؤمن از قوم فرعون كه ايمانش را مخفى و پنهان نگه داشته گفت...» اين به معنى كفر ظاهر همراه با ايمان باطن است كه مساوى است باتقيه،زيرا مؤمن آل فرعون،ايمانش را پنهان كرده و جز خداوند كسى از آن خبر نداشت،ولى در ظاهر به فرعون و مردم وانمود مى كرد كه او هم بر دين فرعون است،وخداوند با عظمت و بزرگى از او در قرآنش ياد كرده است.
منبع:

همراه با راستگويان، دكترتيجاني ص 340.