در سوره ق آيه 19 آمده است: «و جاءت سكرة الموت بالحق ذلك ما كنت منه تحيد»،« و سرانجام، سكرات (و بيخودي در آستانه)مرگ حقيقت را(پيش چشم او)مي آورد (و به انسان گفته مي­شود:) اين همان چيزي است كه تو از آن مي­گريختي!»
در پاسخ به سوال شما كه چرا مرگ، سكرات دارد، توجه به 3 نكته مي­تواند راهگشا باشد:
روشن است كه مرگ پلي است بين دنيا و آخرت و مرحله انتقالي مهم است كه بايد انسان در آن لحظه، تمام پيوندهاي خود را با جهاني كه ساليان دراز با آن خو گرفته بود، قطع كند و در عالمي گام بگذارد كه براي او كاملا تازه واسرار آميز است، به خصوص اينكه در لحظه مرگ، انسان درك وديد تازه­اي پيدا مي­كند، بي ثباتي اين جهان را با چشم خود مي­بيند و حوادث بعد از مرگ را كم و بيش مشاهده مي­كند، اينجاست كه وحشتي عظيم سرتا پاي او را فرا مي­گيرد. درست است كه مرگ براي مومنان، آغاز يك انتقال به جهاني وسيعتر و مملو از مواهب الهي است ولي اين حالت انتقال براي هيچ كس، آسان نيست چرا كه روح ساليان دراز با اين تن، خو گرفته و پيوند داشته است. لذا وقتي از امام صادق عليه السلام مي­پرسند كه چرا روح هنگامي كه از بدن خارج مي­شود، احساس ناراحتي مي­كند، ايشان مي فرمايند:«زيرا بدن با آن خو گرفته و رشد كرده است.»[i]

درست مانند لحظه­اي است كه دندان فاسدي را از دهان بيرون كشند؛ مسلما بعدا احساس آرامش مي­كند اما لحظه­ جدايي، دردناك است.
چنانكه گفته شد، لحظه انتقال ازمرحله دنيا به آخرت براي هر كسي سخت است اما از اين نكته نبايد غافل شد كه ميزان سكرات براي نيكوكاران و گنهكاران يكسان نيست. مسلما آنها كه علايق خاصي به دنيا دارند، انتقالشان از آن بسيار سخت­تر است و نير كساني كه مرتكب گناهان بيشتري شده­اند سكرات موت براي آنها شديدتر است لذا هرچه انسان دلبستگي كمتري به دنيا داشته باشد و خود را بيشتر و بهتر براي سفر آخرت آماده كرده باشد، سكرات موت برايش راحت تر خواهد بود.
از آنجا كه بلا و مصيبت همواره براي مومن، خيراست، سكرات موت نيز چنين است يعني موجب مي­شود بخشي از گناهان مومن گنهكار، پاك شود و مومن با آمادگي و پاكي بيشتري وارد عالم برزخ و قيامت شود. بي ترديد براي كافر، اين سكرات، شروع عذابهاي الهي است.
منبع:
[i]بحار الانوار ج 6 صفحه 158.