در كتاب ديني كلاس دبستان سال 68 نوشته شده بود كه اگر اسم امام مهدي(عج) را كه (م ح م د) است كامل بگويند محمد بايد كفاره بدهند وليكن مي بينيم در دعاي توسل خواجه نصير در كتاب گنج العرش اسم ايشان را نوشته اند آيا اين مطلب بالا حقيقت دارد. اگر دارد مقدار كفاره اي كه بايدپرداخت شود چقدر است؟

از مجموع رواياتى كه در رابطه با حرمت، بردن نام حضرت مهدى(ع) از معصومين(ع) نقل شده استفاده مي‏شود كه نهى از ذكر نام آن حضرت و تأكيدى كه در اين مورد شده است مربوط به همان زمان غيبت صغرى و ايام بعد از ولادت امام تا آغاز غيبت كبرى بوده كه هم امام حسن عسكرى(ع) و هم خود آن حضرت سعى بليغ داشتند كه حتى شيعيان نيز از ولادت و محل و چگونگى زندگى حضرت مطلع نگردند. زيرا مي‏دانستند خليفه وقت كاملاً مراقب است كه امام دوازدهم شيعيان بوجود نيايد، مبادا حكومت‏هاى جابر را سرنگون كند و بساط عدل را در جهان بگستراند. اما در دوران بعد مانند عصر ما، هيچگونه حكمتى در منع از ذكر نام آن حضرت به نظر نمى‏رسد، .
در سؤالى كه در اين رابطه از بعضى فقهاء موجود شده است فرموده‏ اند: ظاهرا حكم (حرمت) مخصوص زمان تقيّه بوده است و احتياط در زمان حاضر اين است كه با القاب نام آن حضرت برده شود.در زمان حاضر بردن نام مخصوص آن حضرت كراهت دارد.البته بنا بر نظر برخي محققان مانند آيت الله معرفت اسمي كه ذكر آن ممنوع شد -ا ح م د - است زيرا در انجيل بشارت به بعثت پيامبري احمد شده است و لذا اگر شيعيان اين وصف حضرت حجت(عج) را به كار ببرند چه بسا دست آويز مسيحيان شود كه پيامبر آخر الزمان هنوز مبعوث نشده است.لذا در روايات متعددى بردن نام شخص ايشان منع گرديده و از همين رو سنت بر اين است كه آن را به صورت مقطع (م ح م د) ادأ مى كنند. دليل اين منع آن است كه نام امام زمان(عج) هم نام پيامبر(ص) است و اگر نام امام زمان(عج) برده شود دستاويزى براى مسيحيان خواهدشد كه پيامبر موعود در انجيل هنوز ظهور نكرده است و باقى ماندن بر شريعت مسيح را براى خود توجيه مى‏كنند. اما درباره كفاره چيزي نيافتيم.

منابع :

كتاب مهدى موعود، ص 236

سؤال از دفتر آيت ‏الله بهجت