من پسرى دارم كه در ضمن تحصيل تحت تعقيب ساواك قرار گرفت، أوّلين بارى كه به وسيله مأمورين مورد آزار و اهانت قرار گرفت خيلى غير منتظره بود، به تشخيص دكتر همان ناراحتيها باعث بيمارى او شده، مدّتى به ضعف اعصاب دچار بود، پس از معالجه به تحصيل خود ادامه داد و اكنون سالم است. حال كه تصميم به ازدواج گرفته و از من خواسته كه در اين مورد إقدام كنم، آيا لازم است به خانواده دختر راجع به اين بيمارى او بگويم؟ ألبتّه با گفتن اين موضوع إمكان دارد خانواده دختر به شكّ بيفتند و اين ازدواج انجام نپذيرد آيا اگر نگويم مسؤول نيستم؟

گفتن سابقه كسالت لازم نيست ولى تدليس جائز نيست.
پي نوشت:
امام خمينى(ره)، استفتائات، ج ‌3، ازدواج و مسائل مربوط به آن، تدليس، س 145