در روايات مي خوانيم: « اِتقوا المٌحقرات من الذنوب فانها لا تغفر »[1]. (از گناهان كوچك پرهيز كنيد كه بخشيده نمي شود).

شايد به اين دليل كه در گناهان كوچك، انسان احساس شرمندگي نمي كند و لذا به فكر توبه هم نمي افتد، بلكه جسارت و جرأت او بر تكرار آن زياد و زمينه اي براي بخشش فراهم نمي شود. اگر كسي كه مقدار كمي بدهي دارد، به طلبكار بگويد: تو كه از من طلبي نداري، مقداري كه مي خواهي ارزشي ندارد، او طلب خود را نمي بخشد. ولي اگر مبلغ بيشتري بدهكار باشد و نزد طلبكار آيد و عذرخواهي كند، طلبكار يا به او مهلت مي دهد و يا او را مي بخشد. آري، طلبكار، مقدار كم را با جسارت نمي بخشد، ولي مقدار زياد را ممكن است با عذرخواهي ببخشد .

منابع:

1-وسائل ، ج 15 ، ص 310

(كتاب پرسش هاي مهم پاسخ هاي كوتاه حجه الاسلام قرائتي سوال30)