مواسات
يكي از زيباترين خصلتهاي اخلاقي، مواسات؛ يعني غمخواري و هم دردي وياري كردن ديگران است. از جلوههاي بارز مواسات در حادثه عاشورا، صحنهاي است كه ميان بنيهاشم و ديگر ياران امام (ع) پيش آمد و هر گروه حاضر بودند پيشمرگ ديگري شوند. در شب عاشورا حضرت ابوالفضل (ع) در خيمه بنيهاشم اينگونه ايراد سخن كرد:«فردا صبح، شما نخستين گروهي باشيدكه به ميدان ميرويد، ما پيش از آنان به استقبال مرگ ميرويم تا مردم نگويند اصحاب را جلو فرستادند...» و بنيهاشم هم برخاستند و شمشيرها را كشيدند و گفتند: «ما هم با تو همعقيدهايم»، از طرف ديگر، در خيمه اصحاب حبيببن مظاهرسخنراني كرده و در ضمن سخنانش گفت: «صبح كه شد، شما اولين نفراتي باشيد كه به ميدان ميرويد، ما زودتر به مبارزه ميپردازيم، مبادا كه يكي از بنيهاشم خونآلود شود، در حالي كه هنوز جاني در بدن و خوني در رگ داريم! تا مردم نگويند سروران خويش را به جنگ فرستادند و از فداكاري مضايقه كردند» و بعد همه با شمشيرهاي آخته گفتند: «ما با تو هم عقيدهايم».
منبع:
پيامهاي عاشورا از زبان عاشوراييان /سيد مجتبي غيوري نجف آبادي